Ο άνθρωπος που ξέχασε τη γυναίκα του / John O’Farrell

0 σχόλια
αυγόυστος κορτώ, βιβλία οικογένεια, διόπτρα βιβλία

Είχε από καιρό μπει στο μάτι μου αυτό το εξώφυλλό σε βαθμό που νόμιζα πως σε όποιο βιβλιοπωλείο έμπαινα μ'ακολουθούσε. Έτσι, αφού έπιασα το νόημα και αποδέχτηκα πως προσπαθούσε κάτι να μου πει, το'κανα δικό μου.


Δεν είχα ξαναδιαβάσει John O’Farrell αν και λένε πως είναι καταξιωμένος συγγραφέας, νομίζω πως μ’αυτήν την επιλογή έκανα μια πολύ δυναμική αρχή. Είχα διαβάσει πριν Κορτώ και πιστεύω πως δε θα μπορούσε άλλος να μεταφράσει καλύτερα αυτό το κωμικό μυθιστόρημα... τα πήγαν καλά αυτοί οι δύο τελικά.

Αυτοί που δεν τα πήγαν καλά στην εν λόγω ιστορία ήταν ο Βον και η Μάντλιν, οι πρωταγωνιστές. Σε έναν γάμο που είχε πάρει την κατιούσα, ο Βον βρίσκει διέξοδο παθαίνοντας κάτι νευρολογικό που τον οδηγεί στο να ξεχάσει. Κι όταν λέμε να ξεχάσει, εννοούμε ολοκληρωτικά: τα παιδιά του, το όνομά του, τη δουλειά του κι ότι βάλει (ή δε βάλει) ο νους σας. Το καλό σ’αυτό είναι πως ο ήρωας της ιστορίας ξεκινάει μαζί μας από το μηδέν να ανακαλύπτει ποιος είναι, πράγμα που δεν συμβαίνει συχνά στα βιβλία... Φανταστείτε λοιπόν τι συμβαίνει όταν κι ο ίδιος δεν ξέρει τι του γίνεται! Η συνολική αυτή άγνοια αντιμετωπίζεται με χιούμορ κι οι σελίδες περνούν τόσο γρήγορα που ούτε που θα το καταλάβετε πως θα βρεθείτε στην 415, οπότε μην αφήσετε τον αριθμό να σας επηρεάσει κατά την αγορά.

Λοιπόν, η ιστορία είναι τόσο ευανάγνωστη, και τόσο ανάλαφρα γραμμένη που θαρρεί κανείς πως πρόκειται για ένα επιφανειακό μυθιστόρημα. Σκεπτόμενη όμως τι προσπαθούσε να πει το βιβλίο ακολουθώντας με από βιβλιοπωλείο σε βιβλιοπωλείο κατέληξα στο ότι ήθελε να μου μιλήσει για την ρουτίνα της καθημερινότητας που συχνά από απερισκεψία αφήνουμε να ασκήσει επιρροή στις σχέσεις μας με τους γύρω. Της δίνουμε μάλιστα το δικαίωμα κάποιες φορές να πάρει αποφάσεις και για εμάς τους ίδιους. Έτσι το βιβλίο εκτός από το να μας ψυχαγωγήσει αποσκοπεί στο να μας περάσει το δίδαγμα της «δεύτερης ευκαιρίας». Της ευκαιρίας, που πρέπει να δίνουμε είτε στον εαυτό μας για να ξανασκεφτεί και να επαναλειτουργήσει, είτε στους άλλους παραμερίζοντας τον εγωισμό μας, γιατί άλλωστε το ξέρουμε πολύ καλά όλοι πως κάποιες φορές πράττουμε σαν να μην ήμασταν «εμείς».

Κάποια λόγια του βιβλίου που ξεχώρισα:

«...οι σχέσεις εξελίσσονται, οι γάμοι περνούν πλημμυρίδα και άμπωτη και πρέπει να εργάζεσαι σκληρά για να τους συντηρήσεις, προσαρμόζοντας τις ελπίδες και τις προσδοκίες σου, μα χωρίς να θεωρείς τον άλλο δεδομένο.»

βιβλία κωμικά, ευπώλητα βιβλία


Σίγουρα ήταν καλή παρέα ο Farrell και θα αναζητήσω κι άλλα έργα του!

Συνόδευσα την ανάγνωση αυτού του βιβλίου με τον υπέροχο σελιδοδείκτη του Woody Allen από το ελculture!
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, σελίδες 415, στην τιμή των 16.50€

Εγώ και οι άλλοι / Πασχαλιά Μυτσκίδου

2 σχόλια
βιβλία ψυχολογίας, βιβλία αυτοβοήθειας, αυτοβοήθεια

Πριν λίγο καιρό έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο «Εγώ και οι άλλοι» της ψυχολόγου Δρ. Πασχαλιάς Μυτσκίδου. Αποτελεί ένα από τα βιβλία της νέας σειράς των Εκδόσεων Ι. Σιδέρη που αφορούν τη ψυχολογία. Οι άλλοι τίτλοι της σειράς είναι: «Χαρτογράφηση των πεποιθήσεων» και «Ο θαμπωμένος καθρέφτης του εαυτού μας»


Ο τίτλος του βιβλίου δίνει ακριβώς την αίσθηση για το που εστιάζει: Αφορά τις κοινωνικές δυσκολίες και τους φόβους που μας δημιουργούνται σε σχέση με τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν.

Αν νομίζατε πως οι κοινωνικές δυσκολίες αφορούν ένα μόνο μικρό κομμάτι του πληθυσμού τότε θα πρέπει να επανεξετάσετε τα πιστεύω σας. Είναι ένα θέμα που αφορά τον καθένα μας.

Το βιβλίο κάνει μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή για το τι σημαίνει φυσιολογικό άγχος, πόσο μπορεί να το επηρεάσει ο παράγοντας ντροπαλότητα καθώς και που αρχίζει η ίδια η ντροπαλότητα να θεωρείται πρόβλημα.

Και φθάνουμε στον παράγοντα κοινωνική φοβία: ο φόβος έκθεσής μας σε μεγάλο κοινό ή η συναναστροφή με κόσμο άγνωστο προς εμάς. Πώς δημιουργούνται οι γενικότεροι κοινωνικοί φόβοι μας; Μπορεί σημαντικός παράγοντας για τη δημιουργία τους να αποτελούν οι γονείς μας και πόσο τα επηρεάζουμε εμείς με την αναβλητικότητα και τις αποφυγές μας; Όλες οι απαντήσεις είναι εκεί.

Το βιβλίο αυτό δεν θα σου δώσει απαραίτητα τη λύση στα προβλήματα αυτά, αλλά μέσα από ασκήσεις που παραθέτονται θα κάνουν πιο ελέγξιμο το άγχος και θα προσπαθήσουν να κάνουν πιο κατανοητό τον τρόπο που λειτουργεί ο φαύλος κύκλος του άγχους που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πανικό. 

Από τις πιο απλές και αποτελεσματικές ασκήσεις είναι αυτή των αναπνοών, καθώς έχει έναν από τους πιο καθοριστικούς τρόπους για τον έλεγχο του άγχους.

Το βιβλίο «Εγώ και οι άλλοι» αποτελεί ένα βιβλίο που δεν το διαβάζεις μια φορά και τέλος, θα πρέπει να ξέρεις ότι είναι στη βιβλιοθήκη σου και σε περιμένει να το ξαναδιαβάσεις, να το συμβουλευτείς γιατί πάνω απ' όλα θέλεις το καλύτερο για τον εαυτό σου.

Αυτό που έκανε η Δρ. Πασχαλιά Μυτσκίδου είναι ότι μίλησε εύκολα και κατανοητά για θέματα δύσκολα, που όμως χρίζουν άμεσης ανταπόκρισης από τη πλευρά μας γιατί διαφορετικά χάνεται και ο λόγος ύπαρξης της όλης ιδέας. Μπορεί εξωτερικά να μοιάζει με αυτοβοήθεια αλλά στην ουσία ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι αποτελεί έναν οδηγό ψυχολογίας με σκοπό να μάθουμε τον τρόπο που λειτουργεί αυτό που λέμε κοινωνικό άγχος.

Ξέρω ότι είμαστε πιο συγκεντρωμένοι στην λογοτεχνία που και αυτή με τον τρόπο της μας δίνει διεξόδους σε άλλους κόσμους αλλά μια στο τόσο είναι καλό να γνωρίζουμε και πιο πρακτικά θέματα που έχουν άμεσο αντίκτυπο στις ζωές μας.

κοινωνικό άγχος βιβλία, πανικός βιβλία, αυτοβοήθεια βιβλία

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υποκειμενικοί με τον εαυτό τους και αντικειμενικοί με τους άλλους – τρομακτικά αντικειμενικοί μερικές φορές. Όμως, σκοπός είναι να είμαστε αντικειμενικοί με τον εαυτό μας και υποκειμενικοί με τους άλλους.

Σέρεν Κίρκεγκορ, 1813-1855

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης | Σελίδες: 300 | Τιμή 15€

Ζωή μετά τη ζωή / Kate Atkinson

0 σχόλια

Την Kate Atkinson τη γνώρισα πέρυσι όταν διάβασα το βιβλίο της «Ψέμματα και μυστικά» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Με είχε εντυπωσιάσει θυμάμαι τότε που ενώ το συγκεκριμένο βιβλίο είναι αστυνομικό, δεν ακολουθεί τη «πεπατημένη» και δίνει έμφαση στα γεγονότα, στις λεπτομέρειες και στις συμπεριφορές των ηρώων. Έτσι είχα πολύ καλή προδιάθεση για να διαβάσω το νέο της βιβλίο «Ζωή μετά τη ζωή» που δεν άργησε να κυκλοφορήσει και στα ελληνικά. Βοήθησαν νομίζω οι πολύ καλές κριτικές που είχε πάρει στο εξωτερικό με την κυκλοφορία του...


Για μερικούς το ενδεχόμενο να μπορούν να ζουν για πάντα θα μπορούσε να είναι η πραγματοποίηση του χειρότερου εφιάλτη τους, ωστόσο καταλαβαίνουμε πόσο ενδιαφέρον μπορεί να είναι για τον καθένα μας η βελτίωση της προσωπικότητάς μας σε σημείο να μην υπάρχει λόγος να μετανιώνουμε για κάτι... Με αυτό το πολύ ενδιαφέρον θέμα ασχολείται το βιβλίο της Kate Atkinson «Ζωή μετά τη ζωή».

Η Atkinson σκέφτηκε ένα πανέξυπνο εύρημα (αυτό τον πολλαπλών ζωών της πρωταγωνίστριας) που κατά την γνώμη μου έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά στοιχεία: Από τη μια μπορούμε να δούμε και να κρίνουμε τις επιλογές των ηρώων σε όλο το φάσμα των ζωών τους καθώς και το πόσο συνεπείς ήταν στις επιλογές τους. Όμως, αυτό που μου συνέβη από την άλλη είναι ότι με κάθε τέλος «μιας ζωής» συνέχιζα στην επόμενη και με πείραζε που ένα τέλος δεν είναι όπως το έχουμε συνηθίσει, παρά μια εκδοχή σε μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία, σαν να μου υπενθύμιζε διαρκώς ότι αποτελεί ένα μυθιστόρημα... Ωστόσο, το στοιχείο που εστιάζει η συγγραφέας ορίζει τον λόγο ύπαρξης αυτής της έξυπνης ιδέας: η ανθρώπινη εμπειρία ως κάτι που αποτελεί συνιστώσα εμπειριών από άλλες ζωές...

Η ιστορία ξεκινάει το 1910 με την πρόωρη γέννηση της Βρετανής Ούρσουλας που λόγω μιας μεγάλης χιονοθύελλας δεν αντέχει και χάνει τη ζωή της... Αν όμως δεν είχε πεθάνει τότε, πώς θα είχε εξελιχθεί η ζωή της; Αν είχε έρθει ο γιατρός εγκαίρως θα μεγάλωνε μέχρι τα τέσσερα χρόνια της όπου και θα ξαναβρεθεί η ζωή της στην κόψη του ξυραφιού, θα πνιγεί μαζί με την αδερφή της στη θάλασσα... Αν όμως και εκεί την έσωζε κάποιος; Τι θα γινόταν;



Θα μεγάλωνε κανονικά και αργότερα θα ζούσε στη Γερμανία, και όχι τυχαία καθώς θα έκανε παρέα με τον Αδόλφο Χίτλερ και την ερωμένη του Εύα Μπράουν. Εκεί θα παντρευόταν και θα αποκτούσε μια κόρη...Αν και τελικά οι βομβαρδισμοί του Βερολίνου θα την κάνουν να χάσει την υπομονή της και να αυτοκτονήσει.

Αν όμως δεν είχε μείνει στο Βερολίνο και είχε επιστρέψει στη Αγγλία τι τροπή θα είχαν τα πράγματα; Θα ήταν εξίσου δύσκολα καθώς θα δούλευε στο υπουργείο εθνικής άμυνας και θα ζούσε του βομβαρδισμούς του Λονδίνου από τους Γερμανούς και θα έχανε τη ζωή της μαζί με άλλους πολλούς. Κι αν όχι τι θα γινόταν;

Ξεκινώντας από το 1910 και καταλήγοντας στο 1967 παρακολουθούμε τη ζωή της Ούρσουλας (ή αλλιώς τις εκδοχές από τη ζωή της) που είναι διαρκώς σε τεντωμένο σκοινί. Με την λογική αυτή ξεδιπλώνονται οι σελίδες αυτού του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου που αν και έχει ένα αργό ξεκίνημα, όσο προχωράει η ιστορία και οι διάφορες ζωές της Ούρσουλας έρχονται στην επιφάνεια, τόσο κάθε χαρακτήρας που την περιβάλει αποκτά νόημα και βαρύτητα. Σε κάθε μία από τις ιστορίες η Ούρσουλα θα κάνει μικρές αλλαγές που κάθε φορά θα την οδηγούν και σε ένα διαφορετικό μονοπάτι, σε μία διαφορετική ζωή.

Παράλληλα με τις ενδιαφέρουσες αφηγήσεις της Kate Atkinson μας δίνεται η δυνατότητα μέσα από ένα ευρύ χρονικό πλαίσιο να ξαναμάθουμε και σημαντικά ιστορικά γεγονότα που άλλαξαν τη σύγχρονη ιστορία και επηρέασαν ολόκληρο τον κόσμο.

Το βιβλίο «Ζωή μετά τη ζωή» ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάγνωση. Δεν γνωρίζω αν είναι κατάλληλο για τον κάθε αναγνώστη, αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πως κάθε αναγνώστης οφείλει να διαβάσει ένα βιβλίο με ένα τόσο έξυπνο εύρημα...

Το μόνο σίγουρο είναι πως χαίρομαι που με περιμένουν κάποια από τα προηγούμενα βιβλία της Atkinson στη βιβλιοθήκη μου. Με έχει κερδίσει ακόμη πιο πολύ με τη γραφή της.

Για να κλείσω, θα ήθελα να πω ότι το εξώφυλλο του πρωτοτύπου με τα τριαντάφυλλα μου άρεσε πολύ περισσότερο από το ελληνικό. (Έτσι, για να γκρινιάξω λίγο.)



Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. | Σελίδες: 576 | Τιμή: 18,80€ | Μετάφραση: Μυρσίνη Γκανά  | Kateatkinson.co.uk

Αναζήτηση

Φόρτωση...



Μπες στην παρέα μας στο Facebook!

* απαιτούμενο